Over mijn werk

Mijn werk heeft te maken met het open landschap. 
Sinds ik op de Oudebildtdijk woon kijk ik een beetje op het land.
 
Ik houd van ordening en werk daarom graag in een grid, een raster.
 
Ik combineer manieren van schilderen op 1 werk. Pasteus naast stukken zonder toets en ik gebruik onder andere de encaustiek techniek in combinatie met potlood en olieverf op houten panelen. Het schilderen met warme bijenwas en pigmenten gebruik ik ook om het strakke van het raster weer te doorbreken. De combinatie van het zachte van de was en de rijkdom van kleuren in olieverf blijft me steeds verrassen. 
 
De lijnen die je ziet tussen de velden zijn soms ontstaan door wat er overblijft van de achtergrond ze zijn dus de niet geschilderde delen en hebben daardoor een geheel andere aanwezigheid of eigenlijk afwezgheid. Over dit soort details gaat mijn werk ook. Hoe schilder je een vierkant wat doet een kleur ten opzichte van een andere kleur. Kun je over het schilderij heen bewegen met je ogen doordat je aandacht steeds door andere stukken wordt aangetrokken? 
Een schilderij is een stilstaand beeld dat vind ik prettig. Je kunt er langer naar kijken maar als je er tijd van kijken aan toevoegt krijg je beweging.

 

In mijn recente werk, “Emulgator” wordt ik beïnvloed door beeldtaal uit de jaren “70. De afgeronde hoeken in het werk zijn hier een direct zichtbaar gevolg van. Ook wordt de omgeving nu in vlakken verdeeld waar het eerst de omgeving een geheel vormde.

 

De mooie herinneringen aan mijn jeugdjaren in Ferwerd lijken belangrijker geworden als inspiratiebron. Samen met mijn vader in de vroege morgen langs de boerderijen omdat hij inseminator was en ik het koeienschetsen soms mocht doen. De altijd aanwezige zeedijk in de achtertuin net als nu en daarachter de wadden en de eilanden waar ik nog steeds graag kom.

 

Emulgator als glijmiddel tussen maker en beschouwer en als de tijdsbrug tussen heden en verleden.

Milly Betten, juni 2018