Over mijn werk

Het open landschap van het Noorden, de plaats waar ik me mee verbonden voel, wil ik schilderen.

Na jarenlange concentratie op die lege strakke horizon wil ik die ruimte anders aanschouwelijk maken. Wat zie je eigenlijk in die open ruimte? Hoe en waar kijk je naar…?

In de series die ontstaan (bijvoorbeeld de werken “Friesland variatie”) versnipper ik het landschap in kleine vierkantjes. Een raster van fragmenten met kleuren van het landschap in een omgeving van bijvoorbeeld wit, zwart of grijs. Onduidelijk is of dit grijs zich als achtergrond aandient of dat het grijs zich juist op de voorgrond bevindt. Mede hierdoor ontstaat er een ruimtelijk landschap. Voor mij zit in die herhalende segmenten het ritme van de buiten ruimte meer dan door gebruik te maken van een lege horizon.

Het beschouwende oog dwarrelt over het doek en blijft dan even hangen op een samenkomst van kleur om vervolgens weer verder te reizen en door die beweging van het oog en de stilstand ervan, ontstaat er ruimte voor ervaren. Vergelijkbaar met het kijken naar een open landschap waarbij het oog ook wat beweegt naar stukjes en weer los laat om het grote geheel te overzien.

Ik werk met olieverf op doek, potlood op papier en er zijn werken op kleine paneeltjes met o.a. encaustiek (warme was met pigmenten). En zelfs een mozaïek van losse zelfgemaakte tegels.

Het werk begint met het opzetten van een raster/grid op een zwarte of witte gesso achtergrond. Daarna speel ik met de elementen zodat er ruimte kan ontstaan.

Pas als laatste schilder ik een omgeving en kan ik vaststellen of het echt werkt, of het leeft… of de ervaring die je hebt als je op de dijk richting de waddeneilanden kijkt enige overeenkomst heeft met het kijken naar een schilderij. Dan is het goed voor mij.

In mijn recente werk, “Emulgator” wordt ik beïnvloed door beeldtaal uit de jaren “70. De afgeronde hoeken in het werk zijn hier een direct zichtbaar gevolg van. Ook wordt de omgeving nu in vlakken verdeeld.

De herinneringen aan mijn jeugdjaren op het Friese platteland lijken belangrijker geworden dan het “Bildtse” landschap waar ik nu door wordt omgeven in ons huis op de Oudebildtdijk. Emulgator als glijmiddel tussen maker en beschouwer en als de tijdsbrug tussen heden en verleden.

Milly Betten, mei 2016